و دستانش مثل مترسکی، رو به آسمان باز است.

گیاه خوارها آدم های سنگدل بی فکری هستند.

همه می دانند هویج که رنده می شود، چه ناله هایی می کند.

که یک هلو وقتی از وسط دو نیم می شود، خون می ریزد.

یعنی فکر می کنید پرتقال به انگشتان شست

حساس نیست، وقتی که گوشتش را قلفتی از جا در می آورند؟

مغز گوجه فرنگی بی هیچ دردی از هم متلاشی می شود؟

یا سیب زمینی ها، این خرچنگهای کوچک خاک، که زنده زنده

پوستشان را می کنند و می پزند؟

نگویید که درد ندارد

نخودفرنگی وقتی که جر می خورد پوسته اش،

یا کلم فندقی که بی رحمانه پوستش کنده می شود،

یا کلم پیچی که پاره پاره می شود و پیازی که بی سر.

بیلچه ات را بگذار کنار

کج بیلت را زمین بگذار.

اینقدر قتل عام نکن،

بگذار مردمان کوچک من راحت باشند.

راجر مگاف

ترجمه ی یگانه وصالی